Siyah Gürültü

21 Kasım 2017

 

 

Ses mühendisliği, elektronik ve fizik gibi alanlarda gürültünün rengi taşıdığı enerji tayfına işaret eder. Beyaz, pembe veya
siyah gürültü farklı özelliklere  sahiptir. Siyah gürültü tüm frekanslarda 
hakim enerji seviyesinin sıfır olduğu, zaman zaman
ani yükselişler içeren gürültü türüdür; 
sessizlik olarak da tanımlanır.

Ses ile sessizlik varsayılanın aksine birbirinin tersi değil, içerenidir. Karmaşık birliktelikleri, bu imkansız kümede görünür olur: ses
sessizliğin, sessizlik ise sesin üst kümesidir; her ikisi de içerdiğinin içerileni. Sessizliğin sesi ve bununla birlikte ölçülebilir,
dönüştürülebilir bir gücü var. Bu önermenin tersi de mümkün: ses içeriğini, bağlamını, anlamını yitirdiğinde gürültüye, gürültü
sessizliğe dönüşebiliyor. Sessizleşme ve sessizleştirme gücün kaybına, gürültü de varlığına, kazanımına işaret etmiyor.

Türkçede olumsuzluk eki ile oluşturulan sessizlik, batı dillerinde fiil olarak “susturma, sessizleştirme” anlamında fiil olarak da
kullanılan “silence” terimi ile eş anlamlıdır. Ölüm sessizliği, kuzuların sessizliği, yağmur öncesi sessizlik gibi, bir eylemden önceki
ve/ya sonraki gergin pasif bekleme sürecini ima eden terimlerde sıklıkla kullanılsa da sessizlik, sesle ve eylemle yüklüdür. Öte
yandan ses, ifadenin, hareketin, ortak yaşamın, doğanın temsilcisi olsa da kimi zaman olmama halinden -yokluğundan- daha
güçlü değildir.

Bir güncel sanat projesi olarak Siyah Gürültü ses ile sessizlikarasındaki karmaşık ilişkiyle ilgilenir; bir sanatsal  ifade aracı olarak
sesin birbirinden farklı mecralardaki dönüşümüne, işlevine, işlevsizliğine, şiirselliğine, kimi zaman anlamsızlığına, kimi zaman
gücüne odaklanır. Sesin ve sessizliğin yarattığı geniş çağrışım olanaklarını harekete geçirerek toplumsal referansları olan bu işleri,
birbirleri  ve izleyici ile iletişime geçmeye davet eder.